De Plantage

Woensdagochtend stond een trip naar Tamanredjo geplanned. Daar gingen we Rita Lunes en haar dochter ontmoeten, die een pleine plantage hebben (23 ha), en ook betrokken willen zijn bij het Imagine-project.

Eenmaal onderweg bleek er een kleine miscommunicatie over de ontmoetingsplek, en waren zij ons al tegemoet gereden, waardoor we elkaar gemist hadden. Na een half uurtje zijn we uiteindelijk toch aangekomen, en werden we hartelijk ontvangen door Rita en haar dochter. Na een korte rondleiding over de boerderij, waar ze op kleine schaal vruchten kweekt en deze omzet tot sap, gingen we de plantage op. Een groot deel hiervan is in de afgelopen decennia overwoekerd, wat moeilijk te geloven is. Dat in zulke relatief korte tijd een weiland veranderd in een onbegaanbare jungle kan alleen in dat klimaat. Ook wordt je weer herinnerd aan het feit dat je tegen het regenwoud zit, getuige de capucijneraapjes die in de bomen rondslingeren, en zich tegoed doen aan het bladgroen.

terug bij hun huis praatten we verder over de mogelijkheden voor Rita in het project. Wat als eerste ter sprake kwam is het opzetten van een verzamelpunt van de zaden van de Bixa aurellana, vanwaar ze doorgestuurd worden naar de fabriek. Ook is de kweek zelf een optie, maar daar is genoeg land voor nodig. Nu ze weer op de hoogte is na onze ontmoeting, komt ze volgende week waarschijnlijk naar Paramaribo om ver te praten.

Weer in het hotel ging ieder zijn kant op, om weer bij elkaar te komen voor het eten. Bob bleef in het hotel, want de airco had voor een fikse verkoudheid gezorgt. Hij ging dus vroeg onder de wol.

En weer was er een dag voorbij in het warme Suriname

Bas